EN 10255 rör

Stálflokkar úr EN 10255 rörum

S195T

Mál og stærðir á EN 10255 stálrörum

Eftirfarandi tafla inniheldur mál og þyngd stálröra í samræmi við Evrópustaðalinn EN 10255 "Non-Alloy Steel Tubes Suitable for Welding and Threading" og breskan staðal BS 1387:1985 "Specification for screwed and soughted steel tubes and tubulars, and fyrir sléttar stálrör sem henta til að suða eða skrúfa á BS 21 pípuþræði“:

Efnafræðileg samsetning EN 10255 röra

Vélrænir eiginleikar EN 10255 röra

Vikmörk EN 10255 lagna

- Tegund L - Málþol og massi eininga

- Tegund L1 - Málþol og massi eininga

- Tegund L2 - Málþol og massi eininga

- Veggþykkt

±10%. fyrir M og H röð & Tegund L;

-8% með plúsvikmörk sem takmarkast af massavikmörkum, fyrir gerðir L1 og L2.

- Þyngd

±7,5% á búntum sem eru 10 tonn eða meira, fyrir M og H röð og gerð L;

+10%, -8% á einstökum rörum fyrir gerðir L1 og L2.

- Réttleiki

Beinleiki skal ekki vera meiri en 0.002 L.

Prófun og skoðun á EN 10255 rörum

- Togpróf

Togprófunin skal gerð á beru röri í samræmi við EN 10002-1.

- Beygjupróf

Til að tryggja gæði soðnu röranna okkar framkvæmum við beygjupróf í samræmi við EN 10232. Þetta próf er beitt á ber rör með tilgreindum ytri þvermál frá 17,2 mm til og með 60,3 mm, og rörið er beygt í 90 gráðu horn. Grópinn í mótunarverkfærinu hefur breidd sem passar nákvæmlega við þvermál rörsins og dýpt ekki minna en helmingur þvermálsins. Radíusinn neðst í grópinni á fyrrnefnda er eins og gefið er upp í töflunni hér að neðan. Soðin rör skulu beygð með suðu utan á beygjunni. Slöngurnar skulu ekki sýna neinar sprungur sjáanlegar án stækkunartækja. Með því að framkvæma þessa prófun getum við tryggt að soðnu rörin okkar uppfylli ströngustu gæðakröfur.

- Fletningarpróf

Til að tryggja burðarvirki soðinna röra er fletningarpróf framkvæmd í samræmi við EN 10233. Prófið er beitt á ber rör með meira en 60,3 mm ytra þvermál og felur í sér að fletja rörið út í pressu þar til fjarlægðin milli plötunnar, mæld undir álagi, nær 75% af upprunalegu ytra þvermáli. Suðuna ætti að setja til skiptis í 0 eða 90 gráður í átt að fletjunni. Meðan á fletjuferlinu stendur ætti rörið að sýna engar sprungur eða galla sem sjást án stækkunartækja. Þegar fjarlægðin milli plötunnar er orðin 60% af upprunalegu ytra þvermáli skal ekki líta á smá ótímabæra bilun á brúnunum sem ástæðu fyrir höfnun. Þessi prófun tryggir að soðin rör þoli nauðsynlegan þrýsting án þess að bila.

- Lekaþéttleikaprófun

Sérhvert kerfi sem felur í sér flutning á vökva verður að vera hannað til að tryggja að enginn leki sé. Þetta er sérstaklega mikilvægt í atvinnugreinum eins og heilbrigðisþjónustu, þar sem jafnvel lítill leki getur haft alvarlegar afleiðingar. Til að tryggja heilleika vara sinna verða framleiðendur að láta hverja túpu fara í lekaþéttleikapróf. Algengasta tegund prófunar er vatnsstöðupróf, sem felur í sér að fylla rörið af vatni og þrýsta það niður í 50 bör í að minnsta kosti 5 sekúndur. Hins vegar hafa framleiðendur einnig möguleika á að nota rafsegulpróf í samræmi við EN 10246-1. Hvaða tegund af prófun sem er notuð er markmiðið að tryggja að fullunnin vara sé fullkomlega örugg og hæf til notkunar.

- Málsskoðun

Stærðar- og stærðarskoðun skal fara fram.

- Sjónpróf

Sjónskoðun skal framkvæmd samkvæmt staðlinum.

Merking á EN 10255 rörum

Merkingarnar skulu settar að minnsta kosti einu sinni innan við einn metra frá öðrum enda rörsins og skulu rörin merkt með eftirfarandi upplýsingum með hentugum og varanlegum aðferðum:

Nafn eða vörumerki framleiðanda;

Alvarlega táknið (H eða M) og gerð (L, L1 eða L2);

Táknið fyrir framleiðsluferlið (S eða W)

Litir geta verið gagnleg leið til að skipuleggja og bera kennsl á mismunandi hluti, og þetta á sérstaklega við þegar kemur að rörum. Slöngur eru oft notaðar í ýmsum aðstæðum, allt frá byggingarsvæðum til rannsóknarstofa, og þau eru til í ýmsum stærðum og efnum. Þó að hver tegund af túpum hafi sína einstöku eiginleika, þá þarf að merkja þau öll svo auðvelt sé að bera kennsl á þau. Framleiðandinn getur valið að nota litakóðun í stað rað- eða tegundamerkinga. Þetta mun gera það auðvelt að bera kennsl á mismunandi gerðir af rörum, spara tíma og koma í veg fyrir rugling.

Eftirfarandi upplýsingar skulu koma fram á merkimiða hvers búnts:

Nafn eða vörumerki framleiðanda;

Staðalkóði EN 10255;

Táknið fyrir framleiðsluferlið (S eða W)

D (ytri þvermál) eða R (þráður stærð);

Röð eða gerð eða tilgreind veggþykkt.

EN 10255 og BS 1387 samanburðartafla

Afnuminn og skipt út fyrir Evrópustaðalinn EN 10255: 2004 (samþykktur af breska innlenda staðlastofnuninni sem BS EN 10255:2004 „óblendir stálrör sem henta til suðu eða þræðingar“), BS 1387:1985 hefur verið tekinn úr gildi. Tegundirnar í BS 1387 og EN 10255 sem samsvara hver annarri eru taldar upp í töflunni hér að neðan.

Útlit EN 10255 röra

Gæði rör ráðast oft af yfirborðsáferð þess. Af þessum sökum verða framleiðendur að gæta þess að vörur þeirra séu lausar við galla sem hægt er að greina með sjónrænni skoðun. Innra og ytra yfirborð túpunnar verða að vera slétt, án ófullkomleika eða merkja sem þyrfti að klæða. Allar yfirborðsgallar sem ganga inn á tilgreinda lágmarksveggþykkt teljast gallar. Leyfilegt er að slípa yfirborðsgallanir með slípun eða vinnslu að því tilskildu að veggþykktin á klæddu svæðinu sé ekki minni en tilgreint lágmark. Öll klædd svæði verða að blandast vel inn í útlínur rörsins. Með því að fylgja þessum leiðbeiningum geta framleiðendur framleitt rör með frábærri yfirborðsáferð sem uppfylla ströngustu gæðakröfur.